Kotwa rozporowa Fischer 50493

Kotwa rozporowa Fischer 50493 to mechaniczne rozwiązanie kotwiące przeznaczone do stosowania w betonie i podobnych podłożach pełnych. Ma długość 75 mm, wymaga średnicy otworu wiertniczego 14 mm i minimalnej głębokości osadzenia 90 mm. Dostarczana w opakowaniu po 10 sztuk w kompaktowym pudełku, kotwa ta nadaje się do stałych instalacji, w których wymagane jest bezpieczne, nośne połączenie z betonem.

Zalety

Konstrukcja kotwy zapewnia niezawodne mocowanie rozporowe w betonie, gwarantując stałą wydajność przy montażu na określoną głębokość i średnicę otworu. Jej długość i mechanizm rozporowy umożliwiają pewne przenoszenie obciążeń na materiał podłoża, a ilość dziesięciu sztuk w opakowaniu wspiera realizację małych i średnich projektów. Wymiary produktu i prosty proces montażu skracają czas przygotowania na miejscu budowy.

Nadaje się do

• Mocowania obciążeń konstrukcyjnych i niekonstrukcyjnych do betonu
• Montażu wsporników, szyn i ram
• Kotwienia podstaw maszyn i urządzeń do litych podłóg
• Instalacji ciężkich instalacji, takich jak obejmy rurowe i podpory kanałów kablowych

Kluczowe specyfikacje

• Długość kotwy: 75 mm
• Wymagana średnica otworu wiertniczego: 14 mm
• Minimalna głębokość osadzenia (otworu wiertniczego): 90 mm
• Ilość w opakowaniu: 10 sztuk
• Przewidziany materiał podłoża: beton i podobne podłoża pełne

Sposób użycia

Wywiercić otwór w betonie wiertłem do muru o średnicy 14 mm na minimalną głębokość 90 mm, upewniając się, że otwór jest czysty i wolny od pyłu. Wprowadzić kotwę rozporową całkowicie w otwór, aż łeb zrówna się z powierzchnią. Dokręcić wkręt lub śrubę mocującą wymaganym momentem, aby uruchomić mechanizm rozporowy i zakotwić element w podłożu. Zweryfikować montaż, sprawdzając, czy kotwa jest osadzona, a zamocowany element jest stabilny.

Zalecenia

Do precyzyjnego wiercenia otworów w betonie używać wiertarki udarowej, a przed wprowadzeniem kotwy oczyścić otwór szczotką lub sprężonym powietrzem. Przestrzegać określonej średnicy wiertła i głębokości osadzenia, aby osiągnąć znamionową wydajność. W przypadku krytycznych lub nośnych zastosowań postępować zgodnie z odpowiednimi wytycznymi inżynieryjnymi, a w razie potrzeby skonsultować się z dokumentacją konstrukcyjną lub wykwalifikowanym inżynierem.