transceiver SFP BlueOptics FibroLAN B238 1250 Mbit/s 1550 nm

transceiver SFP BlueOptics FibroLAN B238 to kompaktowy moduł optyczny przeznaczony do łączy światłowodowych. Obsługuje maksymalną szybkość transferu danych 1250 Mbit/s i wykorzystuje długość fali 1550 nm do transmisji. Moduł posiada metalową obudowę w srebrnym wykończeniu, działa przy napięciu zasilania 3,3 V i jest lekki – waży około 20 g, co czyni go odpowiednim do instalacji w kompatybilnych portach SFP w przełącznikach, konwerterach mediów i innych urządzeniach sieciowych.

Zalety

transceiver SFP BlueOptics FibroLAN B238 łączy niewielki format i niezawodną metalową konstrukcję, zapewniając stabilną łączność optyczną. Dzięki długości fali 1550 nm i obsłudze odległości łącza do 40 km spełnia wymagania dłuższych połączeń światłowodowych jednomodowych. Niska waga i standardowa kompatybilność z SFP ułatwiają wymianę lub rozbudowę istniejącej infrastruktury sieciowej bez potrzeby dodatkowych rozważań dotyczących zasilania poza wejściem 3,3 V.

Odpowiednie dla

Kluczowe specyfikacje

Jak używać

Upewnij się, że urządzenie hosta obsługuje standardowe moduły SFP i wyłącz zasilanie, jeśli producent urządzenia zaleca środki ostrożności przy wymianie na gorąco. Wyrównaj i włóż transceiver SFP do pustego gniazda SFP, aż zostanie pewnie osadzony; postępuj zgodnie ze wskaźnikami urządzenia hosta, aby potwierdzić stan łącza. Podłącz odpowiedni kabel światłowodowy jednomodowy ze złączem SX do transceivera i zweryfikuj łącze optyczne oraz przepustowość danych. Przestrzegaj wytycznych dotyczących ochrony przed wyładowaniami elektrostatycznymi (ESD) i unikaj dotykania interfejsu optycznego; chroń transceiver zaślepkami przeciwpyłowymi, gdy nie jest podłączony.

Zalecenia

Używaj modułu ze światłowodem jednomodowym dostosowanym do 1550 nm i utrzymuj czyste powierzchnie czołowe złączy, aby zapewnić optymalną wydajność. W przypadku łączy długodystansowych zbliżonych do specyfikacji 40 km, zweryfikuj tłumienie światłowodu i uwzględnij wzmocnienie optyczne lub kompensację dyspersji tylko wtedy, gdy jest to wymagane przez budżet łącza i projekt sieci.